کلبه تنهایی من با داریوش

گل بارون زده من

گل یاس نازنینم

میشکنم پژمرده میشم

نذار اشکهات رو ببینم

​​​​تا همیشه تورو داشتن

داشتن تمام دنیاست
                                                            از تو و اسم تو گفتن

بهترین همه حرفاست

با تو، با تو اگه باشم

وحشت از مردن ندارم
                                                      لحظه هام پُر میشه از تو

وقت غم خوردن ندارم

ای غزلواره دلتنگ

که همه تنت کلامه
                                                      هنوز هم با گل گونه ات

شرم اولین سلامه

ای تو جاری توی شعرم

مثل عشق و خون و حسرت
                                                           دفتر شعر من از تو سبد خاطره*هامه

 ای گل شکسته ساقه گل پرپر
                                                            که به یاد هجرت پرنده*هایی 

 توی یأس مبهم چشمهات می*بینم
                                                               که به فکر یک سفر به انتهایی

 سر به زیر دلشکسته نازنینم
                                                             اگه ساده است

واسه تو گذشتن از من
مرثیه سر کن برای رفتن من
                                                           آخه مرگه واسه من از تو گذشتن

 با تو، با تو اگه باشم

وحشت از مردن ندارم
                                                             لحظه هام پُر میشه از تو

وقت غم خوردن ندارم

گل بارون زده من

اگه دلتنگم و خسته
                                                             اگه کوچیدن طوفان

ساقه منم شکسته
 میتونم خستگی هات

رو از تن پاکت بگیرم
                                                            میتونم برای خوبیت

واسه سادگیت بمیرم
 می*تونم برای خوبیت

واسه سادگیت بمیرم                                

            ============داریوش،رضا=============